Gamevault.be

De kerstman is langsgekomen, de sneeuw is verdwenen en de goede voornemens voor volgend jaar zijn alweer bedacht. Tijd dus voor een terugblik op het gamevoer dat 2009 ons bracht. Allereerst was 2009 een rijk jaar aan games, er verschenen er ondanks de crisis zelfs meer dan in 2008. Toch was er voor PC-gamers reden tot klagen, want het was dit jaar meer dan ooit duidelijk dat PC-games bij nagenoeg iedere uitgever op de laatste plaats komen. Gelukkig draaide niet elk spel op een goedkope consoleport uit, zodat ik dit jaar meer dan één pareltje bij mijn collectie heb kunnen voegen. Vijf games waren zó goed dat ze tot mijn Favorite Five wisten door te stoten. Leest en koopt:

 

5. Mirror's Edge

Mirror’s Edge verscheen dan wel in 2008 voor de consoles, de PC-versie moest nog wachten tot in 2009. Vandaar dat deze game toch nog kanshebber was om in de Favorite Five te belanden. Dé grote reden waarom het spel in tussen deze vijf eindigt is originaliteit. In deze tijden van grote franchises getuigt het van lef om eens iets nieuws te proberen. En inderdaad, Mirror’s Edge heeft geen verkoopsrecords gebroken. Toch is het game naar mijn mening erg goed: het verhaal, de sfeer, de soundtrack en het freerunnen met bijhorende moves zorgen voor een onvergetelijke ervaring. Door de achtervolgingen en tijdslimieten zit er letterlijk vaart in het spel: tijdens het klimmen over het ene obstakel moet je al bedenken hoe je het volgende zal overwinnen. De gestileerde en kleurarme stad waarin alles zich afspeelt lijkt op het eerste gezicht saai, maar past perfect bij het spel en blijkt na een tijdje nog mooi ook.

 

 

4. Call of Duty: Modern Warfare 2  

Hoe kan het ook anders? Dé entertainment release van het jaar, het game waar iedereen naar uit keek en het spel waar een enorme hype werd aan opgehangen. We kregen weer de kort maar krachtige adrenalinerush die we mochten verwachten van een Call of Duty. Van de Braziliaanse favela’s tot Whisky Hotel moesten we ons een weg banen naar ons doel. Originele missies als de aanval op het boorplatform en de Cliffhangermissie moesten de memorabele momenten van CoD4 overtreffen. Een ware topper, maar toch staat Modern Warfare 2 ‘slechts’ op de 4de plaats. Dit omdat al dat lekkers geforceerd lijkt. Het spel voelt teveel aan als een lege doos die dan maar gevuld werd met awesomeness. Het is moeilijk te beschrijven, maar ik mis de ziel van CoD4 een beetje. Daarbij komt dan nog dat de PC-versie geen dedicated servers meer ondersteund: een onbegrijpelijke beslissing, want IWnet is absoluut geen beter systeem. Gelukkig maakt de multiplayer zelf weer heel veel goed. 

 

 

3. Anno 1404  

2009 in het jaar des Heeren staat in mijn geheugen gegrift als het jaar waarin de Anno franchise mijn leven kwam binnenvaren. Anno 1404 is een pracht van een citybuilder: uitdagend voor de oude rotten van de franchise, maar toch ook gemakkelijk te leren door nieuwe spelers. Hoewel het in het begin wat zoeken is naar de beste manier om je stad uit te bouwen ben je al vlug bezig met het runnen van een stad die zich over meerdere eilanden uitstrekt. Die eilanden worden samen met de zee er rond overigens met prachtige graphics weergegeven. Je stad heeft zowel behoefte aan westerse producten als aan oosterse zijde en specerijen. Om die laatsten te bemachtigen moet je handel drijven met oosterse rijken en uiteindelijk zelf arabische nederzettingen stichten. Het spel laat de speler steeds zoeken naar de perfecte balans tussen aantal burgers, plaatsgebruik, kosten en grondstofproductie. De perfecte stad maken vergt tijd en voor je het weet ben je dan ook al uren aan het bouwen.

 

 

2. Empire: Total War 

Het voorlopig hoogtepunt van de Total War reeks, zo durf ik Empire: Total War wel noemen. Er is niets leuker dan de wereld te veroveren met je legers en ik heb me er vaak op betrapt daarvoor strategiën uit te werken die meer dan 10 jaar op de feiten vooruit liepen. Helaas/gelukkig werden deze strategiën door een fel verbeterde vijandelijke AI vaak met de grond gelijk gemaakt. Doordat er met musketten wordt gevochten verlopen de veldslagen totaal anders dan die van Medieval of Rome en de toevoeging van zeeslagen en een uitgebreide techtree kan ik alleen maar toejuichen. Maar wat Empire: Total War écht zo goed maakt –en dat is in elke Total War zo- is de herspeelbaarheid. Nooit zul je de wereld op eenzelfde manier kunnen veroveren. En wees maar zeker dat ik dát nog veel zal proberen.

 

1. Dragon Age: Origins  

Dit spel is fenomenaal goed.  Wie regelmatig het forum bezoekt zal dat ondertussen wel al weten, want de voorbije dagen heb ik weinig anders gedaan dan het aangeprezen. Van het verhaal, over de dialogen tot de uitwerking, alle puzzelstukjes vormen één prachtig geheel. Het is géén vernieuwende game, maar wel een oerdegelijke RPG, die alle bekende elementen perfect weet te gebruiken. Een game waar je meer dan 30 uur kan mee bezig zijn zonder je ook maar één moment te vervelen, een game waar je een immense herspeelbaarheid hebt door de vele keuzemogelijkheden die je krijgt, een game dat je tot vijf uur in de ochtend durft spelen, wel dát is een GOTY. Bioware op zijn best.

 

En zij die het niet haalden?

Gamer en student zijnde kan ik niet elke game spelen die verschijnt, zelfs niet als ik me kan beperken tot PC-games. Verschillende titels kon ik dus niet spelen, maar had ik ze wel gespeeld had Mirror’s Edge misschien zelfs de top 5 niet gehaald. Ik denk bijvoorbeeld aan Batman: Arkham Asylum, Risen, LOTRO: Siege of Mirkwood, Dawn of War 2, Left 4 Dead 2 en Divinity II. Tegelijk heb ik ook games gespeeld die dan toch geen top 5 materiaal blijken te zijn. Grootste teleurstelling op dat vlak was voor mij Borderlands, waar het teveel opviel dat het een consoleport was.

 

Op naar 2010

2010 belooft weer een mooi jaar te worden. Empire: Total War krijgt een vervolg, net als Mirror’s Edge en Anno 1404. Met een eerste kwartaal dat bol staat van de toppers -voorop komt Mass Effect 2- kan het jaar al niet meer stuk. Bring ‘em on!

 

| 10 reacties